Zaburzenia równowagi

Zaburzenia równowagi

Równowaga jest również zależna od naszych uszu. Objawami zaburzenia równowagi są nagłe i częste zawroty głowy, nudności, przytępienie słuchu a także szum w uszach. Zaburzenia równowagi można zauważyć również u ludzi cierpiących na zaburzenia naczyniowe, nowotwory móżdżku jak i mózgu. Zawroty głowy są  również u osób w zatruciach alkoholem , nikotyna a także gazami. Zburzenia równowagi są tez powodowane rożnymi innymi schorzeniami. Do najczęstszych jest zapalenie błędnika, czyli proces zapalny który obejmuje ucho wewnętrzne.

Najczęściej jest skutkiem infekcji bakteryjnych i rzadziej wirusowych. Inna choroba,która może powodować zaburzenie równowagi jest choroba Meniera. Polegająca na zaburzeniu regulacji poziomu śródchłonki w błędniku. Wystepuje również przez tzw.wędrujące otolity, które powodują u pacjenta zawroty głowy. Pojawiają się gdy zwieszamy głowę w dol, szybko wstajemy z łóżka, przekręca się z boku na bok. Trwa to krótko, ale bardzo intensywnie. Innymi są  uszkodzenie błony bębenkowej, nerwiak nerwu słuchowego, czyli niezłośliwego nowotworu części przedsionkowej, wywodzący się z komórek osłonki nerwowej. Ryzyko zachorowania na zaburzenia równowagi występuje przede wszystkim u osób starszych, cukrzyków, u chorych cierpiących na stwardnienie rozsiane czy padaczkę. Kiedy odczuwamy dolegliwości typowe dla zaburzenia równowagi należy udać się do lekarza.

Nagła utrata słuchu

Nagła utrata słuchu

Kiedy zauważymy bardzo wyraźne pogorszenie się naszego słuchu, towarzyszy temu zawroty głowy, ból zatkanie się przewodu słuchowego i szumy w uszach może to oznaczać że grozi nam nagła utrata słuchu. Choroba ta ujawnia się w każdym wieku, jednak najczęściej spotykana jest u osób starszych. Jest bardzo wiele przyczyn nagłej utraty słuchu. można je podzielić na grupy. W pierwszej grupie czyli zaburzeń odbiorczych można zaliczyć takie przyczyny tej choroby jak: dziedziczenie jej, guz nerwu słuchowego słuchanie bardzo głośniej muzyku, pracowanie w bardzo głośnych halach, jest tez następstwem zakażenia wirusowego. W drugiej grupie, czyli zaburzeń przewodzenia można wyróżnić takie przyczyny nagłej utraty słuchu jak: wady wrodzone, uszkodzenie kosteczek słuchowych poprzez skaleczenie czy urazy, perlak, otoskleroza, guzy ucha środkowego. Osoby które są  szczególnie narażone na te chorobę to mający katar alergiczny, wcześniactwo, będące często w pomieszczeniu gdzie jest wyskoki poziom hałasu. Jeśli podejrzewamy u nas to schorzenie należy szybko udać się do lekarza.

Jednak najlepiej jest zapobiegać chorobom. By zrobić to z utrata słuchu należy: chodzić profilaktycznie badać swój słuch u laryngologa, unikać głośnych pomieszczeń, jeśli nie jest to możliwe chociaż używać zatyczki ochronne. Niestety utrata słuchu czuciowo-nerwowa jest zwykle trwała, jednakże inne typy są  do wyleczenia lub stan chorobowy ulegnie zatrzymaniu.

Otoskleroza

Otoskleroza

Otoskleroza jest to choroba, która najczęściej występuje u osób płci pięknej, czyli kobiet. Może się rozwijać u kobiet najczęściej w okresie ciąży i zmian hormonalnych. Jednak występuje również otoskleroza młodzieńcza, która może występować u kilkuletnich dzieci. Jednak w tych przypadkach choroba ta jest o wiele bardziej trudniejsza do leczenia. Wśród objawów jest m.in., najczęściej w obu uszach upośledzenie słuchu, często stany zapalne ucha, w wielu przypadkach pojawia się również szum w uszach. Osoby które cierpią na ta chorobotwórczo słyszą lepiej w hałasie niż w ciszy.

W tej chorobie często dochodzi do rozwoju nieprawidłowej tkanki kostnej w okolicach młoteczka, kowadełka i strzemiączka. Niedosłuch powstaje pod wpływem zrośnięcia się podstawy strzemiączka z otworem owalnego oraz okrągłego okienka. Kiedy występują objawy typowe to tej choroby trzeba udać się do lekarza. Diagnostyka tej choroby polega na zrobieniu ważnych badań, które w razie czego mogą wykluczyć występowanie u danej osoby otosklerozy. Należy zrobić takie badania jak tomografie komputerową lub rezonans magnetyczny, który może pokazać nam chore miejsce. Trzeba również zrobić takie badana jak patologiczna próbę Gelle otoskopie i audiometrie totalną. Leczenie tego schorzenia polega na protezowaniu słuchu, podawanie bistfosfonianów, związków fluoru oraz leczenie operacyjne, czyli stapedektomia.

Perlak, czyli guz perlisty

Perlak, czyli guz perlisty

Perlak jest to zapalny guz, który powstaje najczęstszej w uchu środkowym. Jego cecha charakterystyczną jest rozrost nabłonka wielowarstwowego płaskiego w przestrzeniach kości skroniowej a także niszczenie kości. Guz perlisty,który rośnie w jamie bębenkowej jest często przyczyną przewlekłego perlakowego zapalenia ucha środkowego. Perlaka można podzielić na kilka rodzajów. Występuje perlak wrodzony, który występuje za niezmieniona błona bębenkowej. Niestety perlak wrodzony może się już rozwijać w okresie płodowym. Perlak nabyty rozwija się po urodzeniu. Perlak pierwotny jest to rodzaj nabytego perlaka. Rozwija się po wpływem wciągnięcia części wiotkiej błony bębenkowej. Występuje również perlak wtórny, który występuje na skutek perforacji brzeżnej części błony bębenkowej.

Najczęściej występuje on po przebytym ostrym martwiczym zapaleniu ucha środkowego w którym najczęściej występuje  całkowity lub niecałkowity ubytek błony bębenkowej. Nieraz ten guz może być tak duży,ze może zakłócić funkcje mózgu. Perlak szkodzi nam ponieważ przez niego wzrasta ciśnienie które wykorzystuje się do normalnej przebudowy naszych kości. Guz zwiększa również szybkość procesu przebudowy kości co jest bardzo szkodliwe dla człowieka. Perlak mimo leczenia operacyjnego może znowu ujawnić się w uchu, przyczyna jest niecałkowite usunięcie mas perlakowych.

Ból wywołany zmianami cisnienia

Ból wywołany zmianami cisnienia

Kiedy pojawia się silny ból ucha uczucie zaczopowania , osłabienie naszego słuchu , pulsujące szmery czasem dokuczliwy zawrót głowy może to być wywołane zmianami ciśnienia. Przyczyna tego jest zwężenie podczas kataru lub całkowite zamkniecie torebki słuchowej. Drożna trąbka Eustachiusza jest podstawowym warunkiem do wyrównania ciśnienia w uchu środkowym podczas kiedy latamy samolotem,nurkujemy , korzystamy z wyciągów narciarskich oraz kolejek liniowych. Zamknięta trąbka Eustachiusza jest przeszkoda do wyrównania się ciśnień w uchu. Prawidłowe leczenie zapobiega osłabieniu słuchu. Kiedy odczuwamy w czasie kataru nosa, że mamy trudności z ciśnieniem w uchu nie należny latać samolotem, korzystać z wyciągów narciarskich nurkować i korzystać z wyciągów linowych.

Kiedy nasze dolegliwości są utrzymywane przez dłuższy czas nazwy skontaktować się z lekarzem. By sobie pomóc należny przełykać i ziewać. Można tez używać kropli do nosa. Mając zamknięte usta trzeba zatkać nos palcami i ostrożnie wydmuchiwać powietrze z płuc w kierunku nosa. Kiedy mimo tego ból nadal się utrzymuje idziemy do lekarza, który po znieczulenie błony bębenkowej odróżni trąbki, poprzez wprowadzenie do nich małe cewniki. Kiedy i ten zabieg nie daje żadnych skutków lekarz dokonuje drobnego nacięcia błony bębenkowej. Po ustąpieniu dolegliwości  i osunięciu rurki błona zarasta w ciągu dwóch tygodni.

Uszkodzenie blony bębenkowej

Uszkodzenie blony bębenkowej

Podczas uszkodzenia błony bębenkowej towarzyszy nam bardzo silny ból ucha któremu często towarzyszy krwawienie z przewodu słuchowego i osłabienie słuchu. Mogą się również pojawiać zawroty głowy co jest wskazówką , ze jakiemuś skaleczeniu uległo również ucho wewnętrzne. Po kilku dniach może również wystąpić wyciek ropny z ucha w szczególności wtedy gdy dostała się tam woda. Przyczynami tego schorzenia mogą być skaleczenie poprzez manipulacje w uchu ostrymi przedmiotami. Uszkodzenie błony bębenkowej może być także następstwem zapaleniem ucha środkowego,urazem ucha , wypadków przy nurkowaniu oraz eksplozji.

U osób wysokiego ryzyka zachorowania wzrastają gdy uszy narażone są na uderzenie. Kiedy zorientujemy się ze uszkodziliśmy sobie błonę bębenkowa należy jak najszybciej udać się do lekarza. Kiedy odczuwamy silny ból możemy zażyć środek przeciwbólowy. Leczenie polega na zażywaniu kropli do uszu które likwidują obrzęk oraz antybiotyków zapobiegającym infekcji. Kiedy lekarz chce przyspieszyć leczenie proces wygojenia stosuje znieczulenie miejscowe i na uszkodzona błonę bębenkowa nakłada kawałek foli z tworzywa sztucznego. W większości takich przypadków skaleczenie goi się w ciągu kilku tygodni. Kiedy jednak błona bębenkowa nie zamknie się w ciągu terminu jaki ustali lekarz konieczny jest zabieg operacyjny.

Przewlekle zapalenie ucha srodkowego

Przewlekle zapalenie ucha srodkowego

Podczas zabiegu tego schorzenia dochodzi do wycieku wydzieliny z ucha. Słuch jest często osłabiony , dokuczają nam silne szmery w uchu. bardzo często ma się wrażenie ze w uchu jest pełno wody. Kiedy mamy do czynienia z przewlekłym zapaleniem ucha środkowego najczęściej mamy do czynienia z infekcjami które spowodowały bakterie i wirusy. Rozwojowi tej choroby sprzyjają warunki : opóźnione lub blednę leczenie ostrego zapalenia ucha , wrodzone zmiany w obrębie ucha oraz trąbki Eustachiusza oraz bardzo rzadko spotykane wrodzona podobność błony śluzowej ucha środkowego.

Najczęściej ryzykiem zachorowania na ta chorobę są dzieci do 5 roku życia oraz u dorosłych powyżej 40 lat. Wśród powikłań tej choroby mogą pojawić się bardzo dokuczliwe zaburzenia słuchu które są wywołane otworem w błonie bębenkowej lub uszkodzeniem łańcucha kosteczek słuchowych. U dzieci pod wpływem osłabienia słuchu często dochodzi do zahamowania rozwoju mowy. Bardzo ciężka komplikacja przewlekłego zapalenia ucha środkowego jest podrażnienie opon mózgowych. Zapobiegać tej chorobie można prawidłowym i wczesnym zapaleniem ucha środkowego. Pomoc można sobie dbając o uszy by były suche i czyste. Unikać tez należy dostania się wody do uszu. Leczenie tego schorzenia polega na oczyszczeniu i wysuszeniu uszu poprzez stosowanie kropli alkoholowych do uszu oraz zażywanie zapisanych przez lekarza antybiotyków.

Ostre zapalenie ucha srodkowego

Ostre zapalenie ucha srodkowego

W tym schorzeniu mamy wrażenie tzw. pełnego ucha. Towarzyszy temu pulsujący ból , który zazwyczaj nasila się w nocy. Pracz tego występuje osowienie słuchu , wysoka gorączka a u małych dzieci nudności oraz wymioty. Przyczynami choroby są infekcje bakteryjne oraz wirusowe. Ryzyko zachorowania wzrasta u osób które maja katar i nawracające polipy. Zarażeni są również osoby z zapaleniem nosa, gardła , po odrze , śwince oraz szkarlatynie. Niekiedy podczas opóźnionego lub błędnego wyniku ostre zapalenie może przejść stan przewlekły.

Rzadko ale ciężka komplikacja towarzysząca zapaleniu ucha środkowego jest podrażnienie lub zapalenie opon mózgowych. Kiedy odczuwamy dolegliwości ostrego zapalenia ucha środkowego należy położyć się w łózko na ucho nałożyć ciepły okład i wezwać lekarza. W celu zwalczania takiej infekcji lekarz zaleca przede wszystkim antybiotyki , leki przeciwbólowe oraz leki przeciwhistaminowe. Kiedy następuje faza gojenia jest niezwykle ważne dopilnowanie dobrego przewietrzenia ucha środkowego poprzez drożne trąbki. W przypadku kiedy występuje kojący ból który wywołany jest przez duże ciśnienie które panuje w uchu środkowym lekarz robi niewielkie nacięcie błony bębenkowej co pozwala na wypływ ropy z wnętrza ucha. U małych dzieci taki zabieg jest wykonywany tylko w warunkach szpitalnych pod narkoza.

Zapalenie trabki sluchowej

Zapalenie trabki sluchowej

Do dolegliwości zapalenia trąbki słuchowej można zaliczyć wrażenie ucisku i zapełnienie ucha w niektórych przypadkach szmery w uchu a także osłabienie słuchu. Częstymi przyczynami tego schorzenia jest zamkniecie się trąbki Eustachiusza. Innymi przyczynami są procesy zapalne nosa i gardła a także nowotwory nosa lub gardła. Duże ryzyko zachorowania występuje u dzieci. Przy braku leczenia możliwe jest nagromadzenie się w uchu gęstej wydzieliny która może być powodem trwałego upośledzenia słuchu.

W przypadku kiedy występują u nas dolegliwości powyżej należny udać się do lekarza. Do najważniejszych zabiegów należy podanie kropli do nosa , które maja właściwości usuwania obrzmień błon śluzowych. Bardzo ważnym czynnikiem jest zapewnienie przewietrzenia naszego ucha środkowego. Można to zrobić poprzez zamknięcie ust i zatykanie nosa i ostrożnie wydmuchiwać powietrze oddechowe w kierunku naszego nosa. Kiedy to nie pomoże, lekarz wdmuchuje balonikiem powietrze w jedna dziurkę nosa, zatykając jednocześnie drugą. Kiedy ten sposób również nie zadziała lekarz jet zmuszony do znieczulenia błony śluzowej nosa a do trąbki zostaje wprowadzony odpowiedni cewnik. Niezwykle konieczne jest  zadbanie o długoczaszkowe przewietrzanie ucha środkowego. Do tego celu niezbędne jest usuniecie przez lekarza polipów , a także wprowadzenie poprzez błonę bębenkową malej rurki, która doprowadza powietrze do przestrzeni ucha środkowego.

Zapalenie zewnetrznego przewodu sluchowego

Zapalenie zewnetrznego przewodu sluchowego

Podczas zapalenia zewnętrznego przewodu słuchowego często odczuwamy ból z jednoczesnym swędzeniem ucha. Czasem w ciężkich przypadkach obserwujemy wyciek ropy z przewodu o kolorze zielono-żółtym. Ostrość jest znacznie zmniejszona a każdy ruch głowa wywołuje u chorego silny ból. Przyczynami zapalenia często jest czyrak lub ropień a także bakterie , wirusy a rzadziej grzyby . Infekcje zewnętrznego przewodu naszego słuchu mogą być również spowodowane manipulacjami w przewodzie z ostrymi przedmiotami , zadrapaniem , rozpylaniem lakieru do włosów , kąpaniem się w silnie zabrudzonej wodzie , brud , pyl. Nie podjęcia się leczenia tej infekcji grozi przeniesieniem się do części chrzestne i kostna ucha. By uniknąć tego schorzenia szczególnie podczas kąpieli należy zewnętrzne przewody słuchowe zabezpieczyć wacikami które są nasączone oliwą.

Do lekarza należy się udać gdy mamy wrażenie ze środek ucha jest skaleczony lub przebiega tam jakiś stan zapalny. Nienależny w takich przypadkach samemu wkraplać sobie niewidomego pochodzenia krople do uszu. Leczenie należy powierzyć lekarzowi. Podczas leczenia laryngolog może oczyścić przewód słuchowy płukaniem , infekcje grzybami , może potraktować leki przeciw grzybiczne w celu zwalczenia obrzęków do przewodu można włożyć tasiemki nasączone alkoholem.